projekt plakatu Mariusz GRZEGORZEK, zdjęcia Greg Noo-Wak

reżyseria Jacek ORŁOWSKI

scenografia Marek BRAUN
reżyseria światła Szymon LENKOWSKI
muzyka Tadeusz KULAS
wokaliza Hanka WÓJCIAK

asystent reżysera Ewa WIELGOSIŃSKA

O B S A D A
Fiodor – Bronisław WROCŁAWSKI
Dymitr – Przemysław KOZŁOWSKI
Alosza – Hubert JARCZAK
Iwan – Marek NĘDZA
Smierdiakow – Radosław OSYPIUK

Ostatnia powieść Fiodora Dostojewskiego, opus magnum rosyjskiego pisarza, od lat, niezmiennie, na szczytach rankingów „książek wszechczasów” — tym razem w autorskiej adaptacji Jacka Orłowskiego.

Odwieczne i wciąż aktualne pytania o istnienie dobra i zła, wolnej woli, miłości i nienawiści. Bunt i pokora, hardy intelektualizm i chrześcijańskie zmaganie się z sobą i ze światem. A wreszcie — najbardziej znana w historii literatury zbrodnia ojcobójstwa.

„Karamazow” Orłowskiego to opowieść o próbie ucieczki od własnych korzeni, poszukiwaniu sensu życia i walce z rodzinnym dziedzictwem. Ojciec — uosobienie ciemności i destrukcji, symbol chaosu i braku wartości oraz czterej synowie, którzy podejmują próbę przekroczenia tego, co najbardziej charakterystyczne dla „człowieka karamazowskiego” — okrutnego, namiętnego, drapieżnego… Każdy z braci próbuje pokonać mroczne dziedzictwo na swój sposób: poprzez wiarę, wiedzę, szczerość uczuć i emocji. Wszyscy podejmują walkę o bycie lepszym, poszukują porządku i mierzą się z własną kondycją, a ich wysiłek staje się świadectwem ludzkiej godności. Czy walczą skutecznie? I czy efekt ich wysiłków jest tu najważniejszy?

premiera na SCENIE KAMERALNEJ 19 stycznia 2013.
czas trwania spektaklu: 180 minut (jedna przerwa)

NAJLEPSZY SPEKTAKL SEZONU 2012/ 2013
ZŁOTA MASKA za najlepszą kreację aktorską męską dla Marka Nędzy za rolę Iwana

...Kolejną premierą Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi udowadnia, że stawia na ambitny repertuar, który nie jest tanią rozrywką dla widzów spragnionych łatwych wzruszeń i pustego śmiechu. Próby do spektaklu Karamazow trwały półtora roku, ale oglądając ich efekt trudno nie zgodzić się, że nie był to czas zmarnowany. Przedstawienie dopracowane jest w każdym calu, zarówno aktorsko, jak i scenograficznie, a także muzycznie. Sprawia ono wrażenie bardzo minimalistycznego i tworzonego ze świadomością zastosowania każdego z tworzyw teatralnych, każdego elementu, jaki pojawia się zarówno w przestrzeni sceny, jak i w grze aktorskiej. Stworzonego w swoim ostatecznym kształcie poprzez stopniowe eliminowanie wszystkiego, co zbędne. Wszystko po to, aby nie odwracać niepotrzebnie uwagi widza od tego co najistotniejsze – słowa...

Sandra Kmieciak, Teatralia

...Orłowski fabułę skupia jak w soczewce, proponuje filozoficzną dysputę, rezygnując z efektowności. Zdziwi się ten, kto przyjdzie do łódzkiego Jaracza, a konserwatyści sceny nawet głośno przyklasną...

Przemysław Skrzydelski, W Sieci

...Podziwiam młodych aktorów grających role trzech braci. Składam ukłon ich wielkiej pracy. Ogromny tekst, który rozłożyli na psychologiczne niuanse. Zagrali ze zrozumieniem i pasją, wręcz z czcią...

Michał Lachman, lodzwkulturze.wordpress.com

...Historia ludzkiej udręki w świecie bez wartości trzyma za gardło (...) Synowska rozgrywka za sprawą aktorów ma siłę i energię doskonale naznaczone współczesną wrażliwością. Rozprawa o winie, karze i wierze dręczy i robi wrażenie...

Renata Sas, Express Ilustrowany

...Ale Karamazow to nie szkolny bryk. Orłowski wyciąga z filozofii i idei Dostojewskiego esencję, a ta, czego z uwagi na bariery czasowe spektaklu nie da się przekazać w całej rozciągłości, oddaje materię teatralną. Z prostoty rozwiązań emanuje siła (...) Świat powołany w „Jaraczu” jest intensywny, uderza do głowy i oszałamia na długo. Okazuje się, że można bez taryfy ulgowej toczyć z widzem „poważną grę” o sprawy ważne – tak jak toczyli ją Karamazowie. Va banque...

Łukasz Kaczyński, Dziennik Łódzki