FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak


projekt plakatu Jakub WOYNAROWSKI, zdjęcia Magda Hueckel trailer >> Trailer

FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak FOTO: Marcin Nowak

reżyseria
Agnieszka OLSTEN

przekład Jacek ST. BURAS
scenografia i kostiumy Joanna KACZYŃSKA
muzyka Kuba SUCHAR
reżyseria światła Robert MLECZKO


O B S A D A

Bruscon, komediant Agnieszka KWIETNIEWSKA /gościnnie/
Pani Bruscon, komediantka Urszula GRYCZEWSKA
Ferruccio, ich syn Marcin KORCZ
Sara, ich córka Agnieszka WIĘDŁOCHA
Właściciel gospody Seb MAJEWSKI
Żona właściciela gospody Dorota KIEŁKOWICZ

Będąc szczerym trzeba powiedzieć
że w ogóle teatr to absurd
ale będąc szczerym
nie można uprawiać teatru
nie można będąc szczerym
ani napisać sztuki teatralnej
ani zagrać w żadnej sztuce
będąc szczerym
w ogóle nie można nic zrobić

prawda?

sprawdź sam…


premiera 18.12.2015 SCENA KAMERALNA
15.01.2016 SCENA REGIONALNA w Sieradzu

czas trwania spektaklu: 110 minut
spektakl od lat 16

Licencja na wystawienie utworu została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS za pośrednictwem Suhrkamp Verlag- właściciela praw.

ZŁOTA MASKA dla AGNIESZKI OLSTEN za najlepszą reżyserię w sezonie 2015/ 2016
ZŁOTA MASKA dla AGNIESZKI KWIETNIEWSKIEJ za najlepszą rolę męską w sezonie 2015/ 2016
GRAND PRIX oraz NAGRODA GŁÓWNA JURY SPOŁECZNEGO dla AGNIESZKI KWIETNIEWSKIEJ na 56 Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
NAGRODA ZA NAJLEPSZĄ ROLĘ ŻEŃSKĄ dla AGNIESZKI KWIETNIEWSKIEJ na 9 Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia 2016


Kwietniewska jest aktorką znakomitą, grającą na wysokich rejestrach emocji (młodzież nazwałaby to "jazdą po bandzie"). (…) Jaracz Majewskiego coraz bardziej mi się podoba. Doceniam go za odwagę i zaangażowanie, zwłaszcza w Łodzi.

Izabella Adamczewska, Gazeta Wyborcza Łódź


Aktorzy Jaracza udowadniają, że nie brak im ani dyscypliny, ani dystansu, ani tym bardziej odwagi do śmiałych eksperymentów.

Monika Wąsik, Teatralny.pl


Gdyby chodziło po prostu o kiełbasę, którą częstujemy się jeszcze we foyer. Byłoby smaczniej. Bardziej swojsko. Gdyby zaprosili przed scenę dużą, gdzie w bezpiecznej odległości od rampy można rozsiąść się w numerowanym fotelu, byłoby wygodniej. Jak w „normalnym” teatrze. A gdyby główną rolę męską zagrał mężczyzna, nie kobieta, szłoby to wszystko jak wypada, bo bożemu. Na szczęście jest inaczej!

Patryk Czaplicki, Didaskalia


"Komediant" to tragikomiczny popis Agnieszki Kwietniewskiej.(…)
Aktorom Olsten udaje się wytworzyć specyficzny klimat. Widzowie siedzą na rozstawionych w nieładzie krzesłach. Na początku obawiają się bezpośredniego kontaktu z wykonawcami – (…) Później coś puszcza, pęka: widzom udziela się atmosfera zarazem przaśna i intymna, angażują się, zaczynają wychodzić z roli grzecznej publiczności.


Witold Mrozek, Gazeta Wyborcza


Obelgi Bruscona, geniusza i nieudacznika mogłyby być(…) tanią prowokacją. Ale zagrała go Agnieszka Kwietniewska, wrażliwa aktorka, mająca w sobie coś wyzywającego i coś bezbronnego naraz, ekwilibrystycznie przechodząca od agresji po drastyczne odsłanianie słabości.

Jacek Sieradzki, Zwierciadło


Tekst na wskroś autotematyczny, wysoko stawiający poprzeczkę aktorom i inscenizatorom. Zespół Jaracza z łatwością ją przeskakuje. "Komediant" to spektakl w treści i w formie prowokujący. Trzeba to (…) zobaczyć. Warto(…).

Agata Gwizdała, Radio Łódź


Intrygujący i wciągający (…) jest wieczór z „Komediantem”.
Widzów czeka zderzenie z aktorstwem totalnym. Agnieszka Kwietniewska (występująca gościnnie, świetna aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu) błyskawicznie obejmuje panowanie nad widownią i nie odda władzy ani na chwilę
.

Renata Sas, Express Ilustrowany


To nie jest teatr jednego aktora. Urszula Gryczewska (Pani Bruscon) jest znakomita (…). Dorota Kiełkowicz (Żona Właściciela Gospody) właściwie tylko chodzi po scenie (…), ale jej pojawianie się (…) jest przemyślanym kontrapunktem dla nerwowych poczynań głównych postaci. Agnieszka Więdłocha (córka Bruscona) mimo zdominowania przez ojca potrafi subtelnie zaznaczyć dystans wobec jego błazeństw. Majewski (…) wnosi w ten niepokojący, (…) dobry spektakl poczucie humoru.

Piotr Grobliński, Reymont.pl