projekt plakatu Mariusz GRZEGORZEK, zdjęcia Mariusz GRZEGORZEK
reżyseria i scenografia, opracowanie muzyczne
Mariusz GRZEGORZEK
kostiumy Grzegorz GONSIOR
asystent reżysera, inspicjent, sufler
Jadwiga KRÓL-WĘGIERSKA
asystent scenografa Ryszard WARCHOLIŃSKI
O B S A D A
Lane Marieta ŻUKOWSKA / Urszula GRYCZEWSKA
Matilde Justyna WASILEWSKA
Virginia Gabriela MUSKAŁA
Ana Agnieszka KOWALSKA
Charles Mariusz WITKOWSKI
Sylwia Pycio
Kasper Górczak
Jesteś perfekcjonistą: awansujesz, prowadzisz idealny dom, wierzysz w swoją wyjątkowość.
A może przeciwnie, już dawno pożegnałeś się z ambicjami i pozory zaprowadzenia ładu we wszechświecie daje ci tylko obsesyjne sprzątanie. Albo po prostu: żyjesz z ludźmi, a jednak daleko od nich. Twoją codzienność najkrócej można określić słowem „funkcjonalna”? Jeśli choć trochę przypominasz Lane, Virginię bądź Matilde, najwyraźniej potrzebujesz pomocy. Terapia? A może wystarczy dobry spektakl?
Mariusz Grzegorzek robi tragifarsę. Wielokrotnie nagradzana sztuka Sarah Ruhl w gwiazdorskiej obsadzie. Scenografia niczym z mediolańskiej galerii designu. Kontrowersyjny reżyser, którego spektakle szarpią emocje najodporniejszych widzów. Dziwność zdarzeń i postaci, miłość i śmierć, przyjaźń i samotność. Historia, która może poruszyć każdego z nas i pokazać, że z życia można czerpać garściami. A wreszcie wyrafinowane poczucie humoru – bo „dobry dowcip może posprzątać duszę”!
premiera na DUŻEJ SCENIE 3 lutego 2012 r.
„Mariusz Grzegorzek, najlepszy dziś reżyser teatralny w Łodzi, sięgnął po "The Clean House" utalentowanej amerykańskiej dramatopisarki Sarah Ruhl i przygotował znakomity spektakl "Posprzątane"...
…w wysokiej próby teatrze Grzegorzka emocje są doskonale zagrane. I zaraźliwe. Widz patrzy na histeryzującą postać na scenie, śmieje się z szalejącej ze ścierką wariatki, ale także rozumie ją i jej współczuje...
…Aktorzy zagrali na premierze koncertowo, za co dostali owacje na stojąco, a bilety na lutowe spektakle zostały już wykupione. Warto ustawić się w kolejce.”
Marzena Bomanowska, Gazeta Wyborcza
…W spektaklu tragedia i komizm nie tyle graniczą ze sobą, co są zespolone jak dwie strony wirującej monety. Podrzuca ją Grzegorzek, który w krótkich odstępach czasu zmienia emocje, miksuje tonacje (czy to przez wkroczenie w srebrnym zimowym kombinezonie Charlesa, który udał się na poszukiwanie drzewa życia, czy neurotycznej Matyldy), ale także od widza zależeć będzie co ujrzy i jak odczyta. Nie wszystkie komiczne sceny mają być komiczne, nie wszystkie dramaty mają przejmować. Dlatego "Posprzątane" to spektakl wielokrotnego użycia...
Do pełni szczęścia potrzeba było jeszcze trafionej obsady. A ta nie zawiodła. Trio Marieta Żukowska, Gabriela Muskała i Justyna Wasilewska pokazuje wielką klasę. Aktorki budują postaci z całą ich wewnętrzną złożonością i potężnym, tkwiącym w nich tragizmem, który początek bierze w sferze duchowości. Czynią je farsowo śmiesznymi,
a jednocześnie bardzo ludzkimi i wzruszająco prawdziwymi...
Łukasz Kaczyński, Dziennik Łódzki
…"Posprzątane" to piramida wrażeń i wyobrażeń. Trzeba reżyserskiej klasy, by je ogarnąć i poukładać. Mariusz Grzegorzek, kojarzony z dramaturgią najwyższej powagi, tu skutecznie łączy słodkie z gorzkim. Slalom między zdarzeniami i fikcją wypełnia nieskończonością niespodzianek. Jest miejsce na jakże realistyczne prasowanie i magiczną wyprawę po drzewo mogące ratować życie. Jest groteskowa ryba-bojownik krążąca niczym aeroplan i zwielokrotnione mikrofonem wrażenia oraz lęki. Od sterylnej przestrzeni aż do sedna kiczu, naznaczonego figurkami porcelanowych jelonków, wiedzie nieustająca walka, o to, by w życiu było "posprzątane"...
Renata Sas, Express Ilustrowany
…Reżyser decyduje się na widowiskowość, choć - co ciekawe - pozbawioną złudzenia fikcji scenicznej. Wspomniany komizm osiąga przede wszystkim dzięki świetnej grze aktorów. Z dwójki sióstr wyróżnia się Gabriela Muskała jako Virginia, znerwicowana, zależna od konwenansów kobieta z tłumioną, wybuchową osobowością. Znakomita jest Ana Agnieszki Kowalskiej, dostojna, przyjmująca mastektomię i śmierć w wyniku raka z godnością dojrzałego człowieka...
Szymon Spichalski, www.teatrdlawas.pl