projekt plakatu Mariusz GRZEGORZEK, zdjęcia Ryszard Warcholiński

scenariusz i reżyseria Marek FIEDOR

przekład Julian TUWIM
scenografia Nika JAWOROWSKA
muzyka Tomasz HYNEK
reżyseria światła Bartłomiej DĘBOWSKI
asystentka reżysera, inspicjent, sufler
Marta BARASZKIEWICZ
asystent scenografa Grzegorz NOWAK


O B S A D A
Horodniczy Mariusz JAKUS
Anna, jego żona Milena LISIECKA
Maria, jego córka Iwona DRÓŻDŻ-RYBIŃSKA
/ Agnieszka SKRZYPCZAK
Chlestakow Marcin ŁUCZAK
Osip Hubert JARCZAK
Bobczyński Mariusz SIUDZIŃSKI
Ziemlianika Przemysław KOZŁOWSKI
Liapkin-Tapkin Mariusz WITKOWSKI
Szpiekin Mariusz SŁUPIŃSKI
Świstunow Paweł PACZESNY
Kierowniczka chóru Dorota KIEŁKOWICZ
Przedsiębiorca Bogusław SUSZKA
Działacz społeczny Radosław OSYPIUK
Żona Iwona KARLICKA
Wdowa Bogusława PAWELEC
Chórzystka Anna SARNA

Śmiało można stwierdzić, że Mikołaj Gogol odkrył patent na dwa wieki bezustannych sukcesów. „Rewizor”, sztuka która miała premierę w 1836 roku, wciąż przyciąga tłumy widzów i rozbawia do łez. Skąd taki sukces? Autor po mistrzowsku zestawia absurdy prowincjonalnej rzeczywistości z ułomnościami natury ludzkiej. Z pasją odsłania obraz powszechnej tępoty, służalczości i deprawacji. Ale z czego tu się śmiać? Jak pisał Gogol, z siebie samych właśnie!
Miejsce akcji: prowincjonalne (nie tyle geograficznie, co mentalnie) miasteczko
Czas akcji: początek XIX wieku, ale równie dobrze przełom lat osiemdziesiątych
i dziewięćdziesiątych XX wieku
Bohaterowie: miejscowi notable, ich rodziny, służba i obywatele
Treść: oparta na faktach (ponoć anegdotę, na której oparł pomysł sztuki Gogol, podsunął mu sam Puszkin). Prowincjonalny dygnitarz dostaje list ostrzegający przed tajną wizytą wysokiego rangą urzędnika. W mieście rozpoczyna się błyskawiczna akcja porządkowa, która ma ocalić reputację miejscowych notabli. Wkrótce pojawia się kandydat na wyczekiwanego z obawą, ale i niecierpliwością rewizora. Choć wygląd młodzieńca i zawartość jego portfela nie sugerują zacnego stanowiska, mieszkańcy biorą go za wysłannika najwyższej władzy. Splot wydarzeń odsłania smutną prawdę o absurdach władzy i ludzkiego życia. Bohaterowie gotowi są na wiele, ponieważ zadowolenie rewizora to ich szansa na lepsze życie – – choćby za cenę nieuczciwości i śmieszności.
„Rewizor” w interpretacji Marka Fiedora to obraz współczesnej, prowincjonalnej rzeczywistości. Scenografia, która jest symbolem przemian przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, przenosi nas w czasy PRL-u i młodego, dzikiego kapitalizmu. Reżyser odchodzi od podręcznikowej interpretacji utworu. Strach przed władzą dokucza mniej niż kiedyś, jednak mechanizm omamienia nadal działa skutecznie. W inscenizacji Fiedora współczesny człowiek żyje marzeniami – o lepszym życiu, majątku, sławie. Cel uświęca środki. Służalczość, nieuczciwość i obłuda nadal są chorobami ludzkości.. I choć od czasów Gogola minęły niemal dwa wieki, wciąż musimy śmiać się z samych siebie.


premiera na DUŻEJ SCENIE 12 listopada 2011 r.
czas trwania spektaklu: 110 minut

 


...Konsekwentni i bezlitośni są Fiedor i jego aktorzy w portretowaniu postaci, ale ich pospolitość nagle staje się nam bliska. Spostrzegamy, że w świecie łódzkiego „Rewizora” skondensowane zło bierze się nie z cynizmu bohaterów, ale z niemożności ucieczki. Dlatego Horodniczy tak chwyta się myśli o lepszym życiu i dlatego tak bolesny jest jego upadek. Przejmująco, pomiędzy tonem serio a ośmieszeniem, gra go Mariusz Jakus. Fantastyczna rola w mocnym przedstawieniu, które nawet przez moment nie osuwa się w łatwą karykaturę.

Jacek Wakar, Przekrój


...Fiedor tchnął nowego ducha w tekst sztuki, przeszedł po nim z szacunkiem, odczytując na nowo niektóre sytuacje i zmieniając ich pierwotne rozumienie, polską prowincję zrozumiał głębiej – pomimo humorystycznej otoczki trafiającej w gusta miłośników kabaretu – jako prowincję mentalną, permanentny stan umysłów, czy też dusz, jakby rzekliby Rosjanie...

...Stworzył galerię lokalnych bydlaków, eleganckich na miarę swoich możliwości i tak samo pazernych. Grubiański i warczący Horodniczy (świetny Mariusz Jakus), niechlujne i skłócone ze sobą horodniczyna (odważna, lecz także świadoma wagi metamorfoz w kolejnych scenach Milena Lisiecka) i Maria, ich dorastająca córka (Iwona Dróżdż-Rybińska), siermiężny i twardogłowy zarządca szpitala (Przemysław Kozłowski), zakompleksiony, roztrzęsiony dyrektor poczty (Mariusz Słupiński) oraz pokorny i obowiązkowy sługa systemu Bobkowski (Mariusz Siudziński) to dopiero jej początek. Kilka scen z ich udziałem to perełki...

...Nowe cechy zyskuje Chlestakow, domniemany rewizor, w wykonaniu Marcina Łuczaka. W tym pyszałku, którego przypadek na chwilę wynosi ponad poziom pozostałych mieszkańców miasta N.N., co chwila budzi się tajona agresja, ale sporo jest też tupeciarza i farciarza. (.) Brawa dla młodego aktora za udźwignięcie tak skonstruowanej roli...

Łukasz Kaczyński, Dziennik Łódzki


...Gdy absurdy w życiu publicznym sięgają zenitu, ożywa tęsknota za Gogolem, za „nowymi Gogolami”. Mierząc się z „Rewizorem” Marek Fiedor dowiódł, że stary Gogol wystarczy, tylko trzeba go na nowo przeczytać, , dostrzec, jaką bronią jest śmiech; byle nie był mylony z rechotem...

Renata Sas, Express Ilustrowany


...Wyważenie użytych środków i dobry smak pozwoliły zespołowi stworzyć znakomity, przemyślany spektakl...

Piotr Grobliński, reymont.pl


...Siłą „Rewizora” jest bowiem przede wszystkim aktorstwo. I to aktorstwo znakomite...

Barbara Englender, Dziennik Teatralny