projekt plakatu oraz zdjęcia Mariusz GRZEGORZEK      trailer >> Trailer

reżyseria, scenografia, reżyseria świateł, opracowanie muzyczne
Mariusz GRZEGORZEK

przekład Jacek KADUCZAK
kostiumy Magdalena MOSKWA
współpraca scenograficzna Katarzyna ZBŁOWSKA
muzyka DJ Alex
inspicjent, sufler Marta BARASZKIEWICZ

O B S A D A
Sims/ Papa Andrzej WICHROWSKI
Morris, młoda detektyw Agnieszka SKRZYPCZAK
Doyle, nauczyciel fizyki Krzysztof ZAWADZKI
(gościnnie Narodowy Stary Teatr w Krakowie)
Iris, urocza dziewczynka Paulina WALENDZIAK
(PWSFTv i T)
Woodnut, nowy klient Marek NĘDZA

Sto lat temu. W odległej PRZESZŁOŚCI.
Neogotycka posiadłość z zachwycającym ogrodem, w którym bawią się rozkoszne dziewczynki.
Czy na pewno są bezpieczne?

Za sto lat. W odległej PRZYSZŁOŚCI.
Wyniszczony, pozbawiony przyrody świat, funkcjonujący tylko dzięki wyrafinowanej technologii. Dramatyczne śledztwo w mrocznej sprawie. Czy oskarżeni na pewno są potworami?

Obsesje, pożądanie, morderstwa, nakładanie masek.
Czy to, co wirtualne jest lepsze niż realne?
Czy spędzając codziennie 12 godzin w internetowej sieci jesteś jeszcze sobą, czy już tylko swoim cieniem? A może właśnie tam czeka na nas wybawienie?

Mariusz Grzegorzek sięgnął po prowokacyjną sztukę Jennifer Haley, o której mówi:
"OTCHŁAŃ jest przejmującym dramatem opowiadającym o spustoszeniu duchowym jakiego dokonuje w nas nowoczesna technologia. Wszyscy o tym wiemy. Jednak zanurzeni w internetowych fantazmatach nie do końca zdajemy sobie sprawę, jak szybko i nieodwracalnie stajemy się emocjonalnymi wydmuszkami, niezdolnymi do rzeczywistych uczuć. Uciekamy z realnego świata, kto obroni go dla naszych dzieci?"

Science-fiction i kostiumowe retro. Thriller, romans i dramat psychologiczny.
Dziwna mieszanka, która wybucha z niebywała siłą.

Jesteś SOBĄ
czy swoim CIENIEM?

Prapremiera polska 6 kwietnia 2018 r. na Scenie Kameralnej
Spektakl dla dorosłych, czas trwania spektaklu: 100 min.

Otchłań Youtube Otchłań Facebook


Światową prapremierę "The Nether" w Los Angeles, CA w 2013 r wyprodukowali: Center Theatre Group/Kirk Douglas Theatre, dyrektor artystyczny: Michael Ritchie.

Sztukę "The Nether" wsparli: National Playwrights Conference - 2011, dyrektor artystyczna: Wendy Goldberg, dyrektor: Preston Whiteway w Eugene O'Neill Theatre Center.

Licencja ADiT

Patronat medialny


Partnerzy premiery




Poruszający, wielowarstwowy, naszpikowany znaczeniami i wspaniale zagrany spektakl „Otchłań” zrealizował w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi Mariusz Grzegorzek. /…/ Mariusz Grzegorzek z pasją reżyseruje swoje przedstawienia, a reprezentanci zespołu „Jaracza” odpłacają mu wyśmienitym aktorstwem. Jakże przewrotnym, walczącym o swą wolność, a jednocześnie głęboko nieszczęśliwym bohaterem jest Andrzej Wichrowski. Jak zdeterminowaną i buzującą emocjami spiętymi między obowiązkiem a pragnieniami bohaterką Agnieszka Skrzypczak. Doskonale dobranymi drobiazgami konstruuje swoją postać Marek Nędza, porywająco poruszający jest Krzysztof Zawadzki. Natomiast debiut Pauliny Walendziak to aktorskie „wejście smoczycy”, w stylu, jakiego byliśmy świadkami w łódzkim teatrze w przypadku takich wspaniałych osobowości, jak np. Gabriela Muskała, Marieta Żukowska czy Justyna Wasilewska.
Dariusz Pawłowski – Dziennik łódzki


Sztuka Hayley po światowej prapremierze w 2013 w Teatrze im. Kirka Douglasa w Kalifornii została również wystawiona tego samego roku przez Jeremiego Herrina w teatrze Royal Court w Londynie. /…/ Nie miałem okazji zobaczyć przedstawienia Herrina, tym bardziej byłem wdzięczny za możliwość obejrzenia realizacji teatralnej Grzegorzka, która nadała sztuce tak odważny, uwodzący i psychodeliczny charakter, że trudno mi wyobrazić sobie z czym można by ją porównać.
Alex Ramon , Boycotting Trends


Mariusz Grzegorzek wyreżyserował w Teatrze Jaracza "Otchłań" - spektakl nowoczesny, atrakcyjny wizualnie, gęsty od pytań. /…/ „Otchłań” stawia pytania etyczne. Czy w świecie wirtualnym można pozwolić sobie na wszystko? /…/ Temat jest atrakcyjny, bo bardzo na czasie.
Izabella Adamczewska - Gazeta Wyborcza


Każdy spektakl Mariusza Grzegorzka w Teatrze Jaracza to duże wydarzenie. „Czarownice z Salem”, „Posprzątane” czy „Lwa na ulicy” krytycy wybierali najlepszym spektaklem sezonu, znakomite „Słowo” Kaja Munka zdecydowanie zbyt szybko zniknęło z afisza, a wyrafinowany estetycznie „Makbet” należał do najciekawszych inscenizacji Szekspira na polskich scenach. Sukcesem artystycznym jest też najnowsze dzieło reżysera – Otchłań Jennifer Haley".
Piotr Grobliński, sng.kultura


Inscenizacja Grzegorzka to science fiction w stylu retro. Chyba najdoskonalej te koncepcję (oprócz kontrastowo zestawionych ze sobą projekcji) oddają wspaniałe kostiumy zaprojektowane przez Magdalenę Moskwę. Wykonane z dbałością o każdy detal kombinezony i fraki (uszyte z szarej i beżowej pianki) to zresztą kolejny bardzo atrakcyjny wizualnie element Otchłani. Grzegorzek – jak ma to w zwyczaju – na każdym kroku czaruje więc obrazem. Siła tego obrazu sprawia, że choć oba światy (Otchłań i Zacisze) są przerażające, oba uwodzą widza swoim pięknem.
Monika Wąsik – teatralny.pl


W „Otchłani”, w wizualnie efektownym stylu, feeria świateł koresponduje z feerią barw muzycznej faktury przedstawienia./…/W „Otchłani” jest muzyczna otchłań. Cały czas coś szumi, dudni, beaty i szmery. Szmery również w sercu.
Bo o tym, w istocie, opowiada ten spektakl. O szmerach w sercu. Małym czerwonym serduszku z dziecinnych wycinanek, oraz z dojrzałą, przejrzałą i dychawiczną pompą ssącą-tłoczącą. Coraz wolniej ssącą, coraz szybciej tłoczącą.

Łukasz Maciejewski - aict.art.pl – Z fotela Maciejewskiego


Bo trochę jest w Otchłani wiary w glinę ludzką, która mimo wszystko zadaje pytania o swoją istotę i kondycję moralną, a trochę bezpardonowego nurzania się i zapadania w beznadziejnym człowieczym torfie.
Agata Tomasiewicz – esplot


To kostiumowe retro, science fiction, thriller, romans i dramat psychologiczny - mieszanka intrygująca, dokładnie na miarę artysty takiego jak Mariusz Grzegorzek (reżyseria, scenografia, światło). "Otchłań" jest wyrafinowaną - wieloznaczną i wielopoziomową - grą z widzem.
Renata Sas – Express Ilustrowany


Skrzypczak, redukując środki do minimum, zastygając w zdziwieniu, głosem dobywanym gdzieś z dna trzewi, przeprowadza widza przez to krwawe wtajemniczanie, ku olśnieniu, gdzieś poza ludzką kondycję. To raptem kilkuzdaniowa relacja, poruszająca i nieznośna jednocześnie. Z kolei Krzysztof Zawadzki , jako łaknący śmierci Doyle, wybitny pedagog, którego otchłań zdegradowała, indagowany przez zainteresowaną nim erotycznie Morris, to aktor zawłaszczający uwagę już samym głosem - scenę z umieszczaną w ustach gazą chce się oglądać wielokrotnie.
Łukasz Kaczyński – Kalejdoskop


„Otchłań" to spektakl dający możliwość obserwowania znakomitego aktorstwa. Na scenie pojawia się pięcioro postaci, każda jest inna i kreowana w odmienny sposób. /…/Zdecydowanie najbardziej zapadającą w pamięć postacią w „Otchłani" jest Iris w wykonaniu Pauliny Walendziak. Młodą aktorkę można było wcześniej oglądać na scenie Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi, niemniej ta rola jest stworzona wprost dla niej.
Agata Białecka – Dziennik Teatralny